Original Word: παραπικραίνω
Part of Speech: Verb
Transliteration: parapikrainó
Phonetic Spelling: (par-ap-ik-rah'-ee-no)
Short Definition: I embitter, provoke, irritate
Definition: I embitter, provoke, irritate.STRONGS NT 3893: παραπικραίνω

παραπικραίνω: 1 aorist παρεπίκρανα; (see παρά, IV. 3); the Sept. chiefly for מָרָה, הִמְרָה, to be rebellious, contumacious, refractory; also for סָרַר, הִכְעִיס, etc.; to provoke, exasperate; to rouse to indignation: absolutely, (yet so that God is thought of as the one provoked), Hebrews 3:16. as in Psalm 105:7 (); (); (); Ezekiel 2:5-8; with τόν Θεόν added, Jeremiah 39:29 (); (); Psalm 5:11; Ezekiel 20:21, and often; in the passive, Lamentations 1:20; joined with ὀργίζεσθαι, Philo de alleg. legg. iii. § 38; with πληροῦσθαι ὀργῆς δικαίας, vita Moys. i. § 55 (others πάνυ πικρ.); παραπικραίνειν καί παροργίζειν, de somn. ii. § 26.

Strong's Exhaustive Concordance

provoke.

From para and pikraino; to embitter alongside, i.e. (figuratively) to exasperate -- provoke.

see GREEK para

see GREEK pikraino

Forms and Transliterations

παραπικραίνοντα παραπικραίνοντας παραπικραίνοντάς παραπικραίνοντες παραπικραίνουσα παραπικραίνουσί παραπικραίνων παραπικράναι παραπικράναί παρεπίκρανα παρεπικραναν παρεπίκραναν παρεπίκρανάν παρεπίκρανας παρεπίκρανε parepikranan parepíkranan

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts